Verhalen uit ‘Oerstof’

In april 2016 verscheen het boek ‘Oerstof’, met daarin twintig verhalen over het begin van kunst. Hieronder een selectie uit de verhalen. Het boek is te bestellen via Publicaties.

Sluit de gordijnen

Domenikos Theotokopoulos sluit de ramen van zijn atelier en schuift de gordijnen dicht. Door een kier sijpelt nog wat licht binnen. De contouren van het doek dat op de ezel staat zijn nog net zichtbaar, maar de schildering is niet te zien. Het werk staat omgekeerd. Hij legt zijn penseel neer. Het is te donker om te kunnen werken. Maar het is nog wel licht genoeg om een brief te schrijven. Hij verlangt ernaar met Giulio Clovio, die zijn beste vriend is, van gedachten te wisselen. Niet dat Giulio zal antwoorden – hij is jaren terug overleden. (meer…)

Heimwee

Vanaf de heuvel bij de stad Sicyon is het uitzicht op de Golf van Korinthe uitzonderlijk. Het kan er gloeiend heet zijn en wie aan het einde van de dag naar boven loopt, zoekt gauw verkoeling in de schaduw van de stenen hut, waarin een herder zijn gereedschap bewaart.

(meer…)

Aan zichzelf

De schilder Odilon Redon bracht zijn jeugd door op het oude, nogal verwaarloosde landgoed Peyrelebade in de Medoc, de streek die ligt ingeklemd tussen de monding van de Garonne en de Atlantische Oceaan. Het gebied was beroemd om zijn wijn, maar kende ook grote, heel desolate gebieden. Peyrelebade werd omringd door wijngaarden en oude boomgroepen. Verderop lagen de heidevelden en verwilderd land. De wegen waren slecht begaanbaar, meer modderpoelen dan karrensporen, en leidden vaak diep de wildernis in. Nergens waren stukken grond omheind. Alles leek van iedereen te zijn.
(meer…)

Zien

Op 16 april 1889, om kwart voor twee ‘s middags, werd Alberto Caeiro in Lissabon geboren. Er stond die dag een frisse noordenwind.
Op jonge leeftijd verloor hij zijn ouders. Zij lieten hem genoeg geld na om zijn verdere leven van te rentenieren. Hij was toen nog te jong om zelfstandig te kunnen wonen en trok in bij een oudtante, op haar domein in de Ribatejo, een landelijke streek ten noorden van Lissabon. Tijdens zijn jeugd genoot hij geen ander onderwijs dan de lagere school.
(meer…)

De holenmensmens

1

In 2001 maakte de Zwitserse kunstenaar Thomas Hirschhorn enkele notities over grotten. Hij schreef dat er in de wereld echte grotten en nepgrotten bestaan. Dat echte grotten oud zijn. Dat nepgrotten oud of recent kunnen zijn en dat er echte grotten zijn waarin geen schilderingen of andere menselijke sporen zijn gevonden. Dat daar misschien wel ooit mensen zijn geweest maar dat hun sporen zijn uitgewist. Dat daar misschien nooit mensen zijn geweest. Dat er nog niet ontdekte grotten zijn waarin wel of geen schilderingen of andere menselijke sporen zullen worden gevonden. Dat echte grotten bestaan uit niet-architectuur en dat het niet-hiërarchische ruimten zijn. Dat ze kunnen worden gereproduceerd en nepgrotten worden. Dat het als gevolg van bovenstaande mogelijk moet zijn een echte grot te maken die ook meteen een nepgrot is.

(meer…)